1994, ο Κος. Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, επίτιμος πλέον Πρόεδρος της Ν.Δ. και τότε Πρόεδρος της Ν.Δ. και αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, σε μια ομιλία που πολλοί πλέον μνημονεύουν και χαρακτηρίζουν ως ιστορική - η τότε Κυβέρνηση την αντιμετώπισε ως μια ομιλία καθαρά αντιπολιτευτική - , προειδοποίησε τον Ανδρέα Παπανδρέου ότι η πολιτική που ασκεί οδηγεί τη χώρα και το λαό στα δίκτυα του Δ.Ν.Τ. και επομένως τη χώρα σε επιτροπεία .
Η προειδοποίηση αυτή δεν ήταν μόνο προς τον τότε Πρωθυπουργό της χώρας, αλλά αποδεικνύεται ότι ήταν προς όλους τους πολίτες της χώρας.
Την προειδοποίηση αυτή οι πολίτες δεν την άκουσαν τότε. Και κατόπιν το 1996 έδωσαν εκ νέου την εντολή διακυβέρνησης στο ΠΑ.ΣΟ.Κ. Σεβαστό. Αυτή είναι η Δημοκρατία εξάλλου.
Το 2009 με σύνθημα το "λεφτά υπάρχουν" και παρά τις προσπάθειες ενημέρωσης του εκλογικού σώματος από την Ν.Δ. ότι πρέπει να πάρουμε μέτρα, εδώ μεταξύ μας, ώστε να μην μπούμε στο Δ.Ν.Τ. (κάτι παρόμοιο δεν έκανε και η Ισπανία;), το εκλογικό σώμα και επίσης σεβαστό, η Δημοκρατία είναι το α και ω αυτής της χώρας, έδωσε την εντολή διακυβέρνησης στο ΠΑ.ΣΟ.Κ.
Το 2014 με ανάπτυξη στο 0,8% με έξοδο στις αγορές, και με θετικά πλέον μηνύματα εξόδου από το μνημόνιο, το εκλογικό σώμα έδωσε την εντολή διακυβέρνησης στο σύνθημα "σε ένα νόμο με ένα άρθρο" και στο πρόγραμμα Θεσσαλονίκης. Σεβαστό. Αυτή είναι η Δημοκρατία εξάλλου.
O Πρόεδρος της Ν.Δ. και αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης (όχι για πολύ ακόμα) Κος. Κυριάκος Μητσοτάκης, προειδοποιεί συνεχώς τη Κυβέρνηση για τους λάθος χειρισμούς, καταθέτει προτάσεις, ενημερώνει το εκλογικό σώμα, συνεχώς κινείται ώστε να αποφύγουμε επιπλέον μνημόνια..
4 φορές στη σύγχρονη ιστορία του τόπου, η Ν.Δ. έχει ενημερώσει τους πολίτες της χώρας το τι πρέπει να γίνει, το τι πρέπει να κάνουμε...
Στις 3 δεν εισακούστηκε. Τα αποτελέσματα γνωστά. Δεν χρειάζεται να αναλυθούν.
Και πλέον δημιουργείται ένα ερώτημα..
Πόσο σοβαρά αντιμετωπίζουμε τη χώρα μας;
Γιατί δεν ακούμε προσεχτικά;
Όλοι έχουμε τις πολιτικές μας πεποιθήσεις. Οι οποίες διαφέρουν και συχνά μας οδηγούν σε έντονες διαφωνίες. Η διαφωνία όμως προκύπτει από την αγωνία για το αύριο.
Ζούμε όλοι σε αυτή την ευλογημένη χώρα. Μπορούμε να θεωρήσουμε ότι παρά τις διαφωνίες μας, είμαστε μια οικογένεια με κοινές αγωνίες, οι οποίες άλλοτε προσεγγίζονται σωστά άλλοτε με λάθος τρόπους.
Δυστυχώς, και δεν το λέω εγώ αυτό η ίδια η πορεία των ετών το φανερώνει, ζούμε στην εποχή που οι αγωνίες αυτές προσεγγίζονται με λάθος τρόπο...
Είσαστε στο σπίτι σας και συζητάτε με τον σύντροφό σας για τα οικονομικά. Διαπιστώνετε ότι τα οικονομικά σας δεν πρέπει να επιβαρυνθούν επιπλέον, οπότε αποφασίζετε να μειώσετε ορισμένες δαπάνες ώστε να έχετε δικαίωμα στην αποταμίευση για ένα καλύτερο αύριο καθώς επίσης κατόπιν να μπορέσετε να προχωρήσετε σε επενδύσεις που τυχόν έχετε σχεδιάσει για το μέλλον. Αν μη τι άλλο μια πολύ συνηθισμένη συζήτηση σε κάθε Ελληνικό νοικοκυριό. Ανέκαθεν.
Γιατί αυτή την λογική δεν την ακολουθούμε και για τη χώρα και αντίθετα επιλέγουμε τον λαϊκισμό όχι απλά να μας προσεγγίσει αλλά τείνει πλέον να εξαφανίσει οποιαδήποτε ελπίδα για τον τόπο;
Ο Κος. Κυριάκος Μητσοτάκης, δεν ομιλεί για περικοπές κλπ που διατυμπανίζει δεξιά και αριστερά η προπαγάνδα του ΣΥΡΙΖΑ.. αυτή η ρητορική είναι απλά για τους βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ και για κανέναν άλλο.. Αυτό το οποίο λέει είναι το εξής πολύ απλό..
Να θεωρήσουμε τη χώρα το σπίτι μας.. να το οργανώσουμε ως μια οικογένεια.. να ενωθούμε όλοι κάτω από ένα κοινό σκοπό, ώστε να απαλλαγούμε από αυτά από τα οποία θα είχαμε απαλλαγεί αν δεν κάναμε το λάθος να υποκύψουμε σε ένα σύνθημα το οποίο μας βυθίζει καθημερινά...
Όλοι οι Έλληνες μαζί.
Η ομοιότητα του Κου. Κυριάκου Μητσοτάκη με τον Κο. Τσίπρα είναι στο ότι και οι 2 είναι νέοι.. Μέχρι εκεί.
Η διαφορά τους όμως είναι χαώδης. Σε πολλά σημεία, θα αναφερθώ στο εξής μονάχα..
Ο ένας ενώνει, ο άλλος επιλέγει το διχασμό για να μπορέσει να φανατίσει τους οπαδούς της Αριστεράς τους οποίους, και αυτούς μαζί με όλους τους άλλους, τους στερεί το δικαίωμα σε αξιοπρεπή διαβίωση.
Και φτάνουμε στη 4η φορά που η Ν.Δ. διαχρονικά προειδοποιεί το εκλογικό σώμα..
Αυτή την 4η φορά θα αντιμετωπίσουμε τη χώρα μας σοβαρά;
Για εμάς. Τα παιδιά μας. Για τα παιδιά των παιδιών μας.... ;
Ή θα δούμε τα μνημόνια ως άλλα τρένα να περνούν από τη χώρα και να σταθμεύουν εδώ.. ;
Ισχυρή λαϊκή εντολή στη πολιτική αυτή δύναμη που διαχρονικά σκέφτεται το καλό της χώρας, το καλό και την πρόοδο των πολιτών.